Wie betaalt de prijs voor gratis verzending?
Gratis verzending is inmiddels de standaard in e-commerce. Consumenten verwachten het, grote webshops promoten het en concurrentie dwingt kleinere ondernemers om mee te gaan in de trend. Maar achter de schermen blijkt ‘gratis’ allesbehalve kosteloos. De vraag is: wie draagt uiteindelijk de kosten? En hoe kunnen webshops slim omgaan met deze uitdaging?
De verborgen kosten van gratis verzending
Uit onderzoek van de Thuiswinkel Markt Monitor blijkt dat verzendkosten een van de grootste kostenposten zijn voor e-commercebedrijven. Voor grote spelers zoals Bol.com en Amazon is het vaak haalbaar om deze kosten op te vangen door schaalvoordelen, maar voor kleinere webshops is dit een ander verhaal. De marge op producten is vaak dun, en zonder een slimme en doordachte strategie kan gratis verzending een flinke hap uit de winst nemen.
Veel webshops verstoppen de verzendkosten slim in de productprijs, maar dat is niet altijd een haalbare truc in markten waar de concurrentie moordend is. Andere ondernemers proberen gratis verzending aantrekkelijk te maken door het pas aan te bieden vanaf een bepaald bestelbedrag, maar daarmee loop je het risico dat klanten afhaken. Toch ligt er een minder voor de hand liggende, maar verrassend slimme oplossing in een compleet andere hoek: verpakkingsmateriaal.
Slimme verpakkingen als kostenbesparing
Verpakkingsmateriaal is een stille, maar belangrijke factor in de verzendkosten. Een te grote doos? Dat betekent hogere kosten, een berg onnodig opvulmateriaal en een vrachtwagen die sneller vol zit dan nodig. Volgens een studie van McKinsey kunnen webshops door slimmere verpakkingen tot wel 30% besparen op verzendkosten. Kleinere, lichtere verpakkingen zijn dus niet alleen goed voor de portemonnee, maar uiteindelijk ook voor het milieu.
Het gewicht van de verpakking speelt een grotere rol dan je misschien zou denken. Vervoerders rekenen vaak met volumetrisch gewicht: een slimme rekensom waarbij niet alleen het echte gewicht telt, maar ook hoeveel ruimte een pakket inneemt. Met andere woorden, een luchtige doos kan je flink op extra kosten jagen. Webshops die kiezen voor lichtere verpakkingen en slim opvulmateriaal, houden de verzendkosten laag zonder dat de producten als schroot op de stoep belanden.
Een goed voorbeeld hiervan is de overstap naar gerecycled opvulpapier als opvulmateriaal in plaats van traditioneel schuim of plastic. Dit type opvulmateriaal is niet alleen lichter, maar biedt ook een duurzamer imago naar de klant toe. Daarnaast experimenteren sommige bedrijven met herbruikbare verpakkingen, waarbij klanten korting krijgen als ze de verpakking retourneren voor hergebruik.
Praktijkvoorbeelden uit de e-commerce
Grote e-commercebedrijven zetten al langer in op slimmere verpakkingen. Zo gebruikt Zalando een algoritme dat de optimale doosgrootte per bestelling bepaalt, waardoor onnodige ruimte in pakketten wordt verminderd. Dit bespaart zowel kosten als verpakkingsmateriaal. Ook Coolblue heeft zijn verpakkingsbeleid herzien en streeft naar het minimaliseren van lucht in dozen, waardoor minder opvulmateriaal nodig is.
Voor kleinere webshops kunnen vergelijkbare maatregelen effectief en vooral kostenbesparend zijn. Het gebruik van dozen op maat of flexibele verzendverpakkingen kan helpen om kosten te drukken. Daarnaast kunnen webshops afspraken maken met leveranciers om producten direct in beter passende verpakkingen te leveren. Hierdoor hoeven pakketten niet onnodig groot te zijn en blijven zowel het volume als de verzendkosten beheersbaar.
De toekomst van verzendkosten en verpakkingen
Consumenten zullen voorlopig gratis verzending blijven verwachten, maar webshops moeten creatief blijven in hun aanpak om de kosten te beheersen. Verpakkingsmateriaal biedt een concrete manier om verzendkosten te verlagen, zonder direct de klant met extra kosten te belasten.
Door slimmer gebruik van verpakkingen en opvulmateriaal kunnen bedrijven niet alleen besparen, maar ook bijdragen aan een duurzamer verzendproces. En dat is een ontwikkeling waar zowel ondernemers als consumenten uiteindelijk de vruchten van plukken.